قبرستان ارتش سوریه مى‏دانند که بطور کامل منهدم شده است)‏186.
– به آتش کشیدن بخش‏هایى از بازار باستانى حلب با دکّان‏هاى عتیقه داراى درب‏هاى چوبى که برخى از آن‏ها قدمت صدها ساله دارند.187.
– در منطقه کوهستانى «جب»، زیارت‏گاهى است که در مکانى که سر مبارک امام حسین (ع) کمى قبل از انتقال دادن آن به دمشق براى اهالى حلب به نمایش گذاشته شد؛ ساخته شده است. این مکان نزد اهالى حلب و همه مسلمانان از قداست برخوردار است. ده‏ها تروریست در راه رسیدن به این زیارتگاه جهت ویران کردن آن کشته شدند و این زیارت‏گاه آسیب‏هاى فراوانى دید.
– قبر شیخ محمّد ادیب حسون پدر مفتى سوریه که از بزرگ‏ترین قطب‏هاى صوفیه در سوریه است؛ نبش شد. این قبر در باغ مسجد اسامه بن زید در منطقه «اغیور» نزدیک «باب الحدید» قرار دارد. تکفیرى‏ها تلاش کردند تا ضریح شیخ احمد موصلى در باب الحدید را منهدم کنند؛ که ده‏ها نفر از اهالى منطقه؛ شتابان ضریح را در بر گرفتند و تلاش کردند تا افراد مسلّح را به منفجر نکردن آن قانع کنند.
– تخریب کامل زیارتگاه شیخ محمّد جرابه در منطقه صلاح‏الدین.188
– تخریب کامل زیارتگاه اویس‏قرنى در شهر «رقّه» و قبر شیخ عقیل، صوفى معروف در شهر «منبج».189
– تکفیرى‏ها در لیبى بخشى از ضریح شعاب دهمانى نزدیک مرکز پایتخت (طرابلس) که مردم آن را زیارت کرده و به آن تبرّک مى‏جستند را منهدم کرده و به قبر بى‏احترامى کردند.
– تخریب کامل ضریح دیگرى متعلّق به عالم صوفى شیخ عبد السلام اسمر که در قرن 19 میلادى در «زلتین» در 160 کیلومترى شرق پایتخت.
– غارت و تخریب کتابخانه و مسجد شیعی به نام شیخ اسمر.
– منهدم نمودن ضریح یکى دیگر از اولیاى الهى به نام شیخ احمد زروق در «مصراته» در 200 کیلومترى شرق طرابلس.190
– پس از تغییر نظام در تونس در سال 2011 میلادى، تعداد ضریح‏هاى منهدم شده از حدود 30 عدد تجاوز کرده است. از جمله این‏ها؛ زیارتگاه «سیدى بوسعید باجى» دانشمند صوفى‏مسلکى که نام او بر روستاى مشرف بر خلیج تونس در حومه شمالى پایتخت گذاشته شده است. این روستا، قبله گردش‏گرانى است که از کشورهاى مختلف دنیا به آن‏جا مى‏آیند191.
– منهدم کردن زیارت‏گاه‏هاى اولیاى شایسته الهى که به تصوّف معروف بودند؛ شهروندان را به خوددارى از زیارت این اماکن یا تبرّک جستن به آن‏ها دعوت مى‏کنند؛ زیرا این کارها را شرک مى‏دانند192.
– ویرانى مساجد و یورش به حسینیه‏های بحرین که برخى از آن‏ها قدمتی نزدیک به 1000 سال دارند و به عنوان میراث فرهنگی در یونسکو به ثبت رسیده است.
– آمارها نشان می دهد که ارتش بحرین با پشتیبانى نیروهاى سعودى بیش از 27 مسجد را منهدم کردند؛ برخى از این مساجد، داراى ساخت‏ و ساز کامل و برخى سوله‏هاى موقّت بودند، که در انتظار گرفتن موافقت رسمى براى ساختن مسجد در آن‏جا بوده‏اند. این مساجد به بهانه مجوّز نداشتن مورد هدف قرار گرفته اند. برخى از آن‏ها در شهر «حَمَد» بوده‏اند که نزدیک به 70 درصد اهالى آن شیعه هستند و فقط یک مسجد دارند.

– به آتش کشیدند قرآن‏هاى موجود در برخی مساجد شیعه.193
– انهدام ده‏ها قبر و بارگاه را در شهر تمبکتو در شمال مالى توسط عناصر گروه تکفیرى «جماعت انصار الدین». شهر تمبکتو 333 ضریح را در بر داشت که 16 عدد از آن‏ها از طرف یونسکو به عنوان مکان‏هاى میراث جهانى ثبت شده بود؛ مانند ضریح «سیدى محمّد بن عمّار» که از جایگاه رفیعى در نزد ساکنان تمبکتو برخوردار است.194
– در نخستین حادثه‏اى که به دست جریانات تکفیرى در هدف قرار دادن بارگاه‏ها و نمادهاى دینى در عراق به وقوع پیوست؛ در تاریخ 29/ 8/ 2003 میلادى و پس از تمام شدن خطبه نماز جمعه به امامت حضرت آیت الله سید محمّد باقر حکیم و بلافاصله پس از خروج ایشان از صحن امام على (ع) و هنگامى که توده عظیم مردم دور ایشان را گرفته بودند؛ انفجار وحشتناکى رخ داد که به شهید شدن این مرجع دینى و بیش از صد نفر از نمازگزاران و زخمى شدن صدها انسان بى‏گناه و بى‏دفاع منجرّ شد. هم‏چنین گروه‏هاى تکفیرى در مناسبت‏هاى شیعى گوناگون تلاش کردند تا مواد انفجارى، انتحارى‏ها و ماشین‏هاى بمب‏گذارى شده را در شهر نجف، کربلا و کاظمین منفجر کنند؛ آن‏گونه که در مناسبت دهم محرّم در سال 2004 میلادى در شهر کاظمین، محلّ حرم امام کاظم (ع) و نوه ایشان، امام جواد (ع) و کربلا اتّفاق افتاد. 9 نفر از انتحارى‏ها توانستند خودشان را در مناسبت‏ها منفجر کنند و در اثر آن بیش از 80 غیر نظامى زن و کودک کشته شدند.195
– تخریب حرم عسکریین؛ این حرم در حدود سال 1785 میلادى ساخته شد و دربردارنده ضریح امام دهم، امام هادى (ع)- شهید شده در سال 868 میلادى- و فرزند ایشان، امام حسن عسکرى (ع)- شهید شده در سال 873 میلادى- است. بالاى ضریح، گنبد طلاکارى شده و در دو طرف آن، دو مناره زیبا با ارتفاع 36 متر قرار گرفته است. در کنار ضریح، مسجد جامع امام مهدى (ع) قرار دارد که گنبدى بر بالاى آن قرار گرفته است که سنگ زینت‏داده شده با کاشى رنگى آن را زینت مى‏بخشد. زیر مسجد جامع، سرداب غیبت امام دوازدهم، حضرت مهدى (ع) قرار دارد. داخل سرداب، درب چوبى مزین شده‏اى قرار دارد و بر روى آن نوشته‏اى وجود دارد.196
– حمله به حرم امامان عسکرى در سامرّا که در معرض دو حمله قرار گرفت؛ حمله اوّل، در 22/ 2/ 2006 میلادى صورت پذیرفت. در این حمله، گنبد طلایى مورد هدف قرار گرفت که به نابودى کامل گنبد و وارد آمدن آسیب‏هایى با ساختار مقدّس آن منجرّ شد. انفجار د
وم در 13/ 6/ 2007 میلادى انجام شد و در این حمله دو مناره‏اى که از هجوم اول سالم مانده بودند مورد هدف قرار گرفتند و به صورت کامل از بین رفتند. 197
– تخریب مسجد جامع که بقایایش در شمال شرق سامرّاى جدید وجود دارد. طبقه بالایى مسجد جامع سامرّا به نام «هاون» در سال 2005 از سوى مسلّحین در معرض تخریب قرار گرفت. بقایاى این مسجد در شمال شرق سامراى جدید واقع شده است. این مسجد، بزرگ‏ترین مسجد اسلامى از نظر مساحت است که مستطیلى‏شکل و دیوارى با ارتفاع نزدیک به ده متر دارد که با برج‏هاى نیم‏دائره‏اى به تعداد 40 عدد پشتیبانى شده و مناره این مسجد که معروف به «مناره مارپیچى» است که در 25 مترى از دیوار شمالى مسجد و بر محور درب آن و با ارتفاع 52 متر است. داراى یک راه پلّه حلزونى‏شکل خارجى که دور آن بر خلاف عقربه‏ساعت دور زده مى‏شود و در پایان به اتاقکى دایره‏اى شکل منتهى مى‏شود198. سازمان یونسکو، مسجد جامع سامرّا به همراه همه آثار شهر سامرّا که برخى از آن‏ها قدمتشان به پیش از میلاد بر مى‏گردد را در لیست میراث فرهنگی قرار داده است.‏
– انفجار مرقد صحابى جلیل‏القدر، طلحه بن عبید الله، در بصره به فاصله چند روز پس از انفجارهاى سامرّا در سال 2007. 199
– در استان دیالى عراق بسیارى از مراقد، از جمله: مرقد احمد بن موساى کاظم (ع)، مرقد حسن بن على الهادى (ع) و مرقد عون بن على الهادى (ع) منفجر شدند. زیارت‏گاه‏ها و مراقد در کرکوک نیز از دست آن‏ها نجات پیدا نکردند؛ مانند: مقام امام على بن موسى الرضا (ع)200 و زیارتگاه شیخ صالح در کرکوک‏.201
– تخریب مقام حضرت خضر و مناره شهر «عانه» در استان الانبار عراق.202
– تخریب مقام امام عبّاس در روستاى «کبه» در 10 کیلومترى شمال موصل و دو حسینیه در روستاى شریخان علیا و سفلى در 15 کیلومترى شمال موصل.
– انهدام مرقد «عبدالله بن عاصم بن عمر بن الخطاب» در جنوب شرق موصل.203
– یونس نبى (ع)، به عنوان بارزترین نمادهاى تمدنى و دینى در شهر موصل کردند. در 25/ 7/ 2014 مقام حضرت على اصغر پسر امام حسن (ع) که در همسایگى مسجد و مرقد یونس نبى (ع) واقع شده، منفجر شد.204
– انفجار مسجد شیث نبى (ع) در مرکز شهر موصل و به فاصله یک روز بعد از آن ؛ آن‏ها مرقد امام ابوعلى را نیز ویران کردند205.
– تخریب کامل مرقد و ضریح جرجیس نبى (ع) واقع در غرب موصل.206
– منفجر نمودن مقام دانیال نبى در منطقه حضیره الساده در غرب شهر موصل و مرقد باستانى امام ابوالقاسم یحیى واقع در منطقه شفا در غرب موصل.207
– تخریب مقام حضرت زینب (علیهاالسلام) در سنجار در غرب موصل.
– تخریب مناره «حدباء» که موصل با آن شناخته مى‏شد و هویت نخست آن در منطقه جامع کبیر در غرب شهر. برخى از شهروندان تکبیرگویان بیرون آمدند تا در برابر آن عناصر بایستند و آن‏ها را از منفجر کردن مناره و مسجد منصرف کنند حتى آن‏ها با برخى از عناصر تروریستى پس از آن‏که شبه‏نظامیان داعش پاسخ به فریادهاى آن‏ها و متوقّف کردن عملیات انفجار را ردّ کردند با آن‏ها درگیر شدند.208
محکومیت تخریب آثار فرهنگی، تاریخی و هنری یک کشور توسط متجاوزان بارها مورد حکم دادگاه کیفری بین المللی قرار گرفته است که از آن موارد می توان به دادگاه کیفری بین المللی یوگسلاوی سابق در رای صادره در قضیه کودریچ و سرکز، اشاره کرد که بر اساس مقررات ماده 27 قانون 1907 لاهه و ماده 53 پروتکل اول الحاقی و ماده 1 کنوانسیون اموال فرهنگی حکم به محکومیت صادر شده است.209 دادگاه کیفری ببین المللی حکم صادر نمود:« تخریب یا ایراد خسارت عامدانه صورت گرفته است و متهم با اعمال خود، قصد تخریب و ایراد خسارت به بناهای مختص امور مذهبی و آموزشی را داشته که هدف نظامی نبوده اند».210
2ـ1ـ3. مبحث سوم: نقض حقوق زنان
حافظه تاریخی بشر در قرون قبل از ظهور حضرت مسیح به یاد دارد که که در دوران باستان هیچگونه جایگاهی برای حفظ حقوق زنان پیش بینی نشده بود. به زنان به عنوان اموال و در جنگ ها به عنوان غنایم جنگی نگریسته می شد. اگرچه در دوران معاصر مقرراتی در حفظ و رعایت حقوق زنان توسط برخی از کشورها وضع گردید ولی شکوفایی تفکر لزوم تصویب و مقرراتی در حفظ حقوق زنان در سطح بین الملل را می توان پس از جنگ جهانی اول دانست. در جنگ جهانی اول وجود جرایم تجاوزات به عنف به زنان و بارداری اجباری و همچنین فحشای اجباری به اوج خود رسید به گونه ای که ارتکاب این جرم در سراسر کشور بلژیک به عنوان روش نظامی جهت ارعاب مردم و طرف خصم به کار گرفته می شد.211 رفته رفته با ارتکاب جنایات فجیعی که توسط ارتش ژاپن در طول جنگ اتفاق افتاد کشورها را بر آن داشت تا مقررات مدون و با نگاه حمایتی خاص از حقوق زنان به رشته نگارش درآورند و کلیه کشورها در قبال جلوگیری به ارتکاب این دسته از جرایم در حق زنان اقدام جدی در مبارزه با این جرایم از خود به عرصه اجرا نمایش دهند. لذا می بایست گفت که خشونت علیه زنان از جمله مسائلی است که در چند دهه اخیر، به طور جدی مورد توجه بسیاری از نهادهای بین المللی قرار گرفته است و خصوصاً وقوع مخاصمات مسلحانه داخلی و بین المللی از اوایل دهه 1990 به بعد و اعمال خشونت های فراوان علیه هزاران زن و کودک بی دفاع، بر اهمیت موضوع افزوده است.
 برخی از مهم ترین اسناد بین المللی که به طور مستقیم و یا غیرمستقیم به موضوع خشونت علیه زنان پرداخته اند، عبارتند از: اعلامیه جهانی حقوق بشر212، میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی213، میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی214، کنوانسیون رضایت در
ازدواج، حداقل سن ازدواج و ثبت ازدواج215، کنوانسیون محوکلیه اشکال تبعیض علیه زنان216، نظریه تفسیری شماره 19 کمیته محوکلیه اشکال تبعیض علیه زنان217، پروتکل اختیاری کنوانسیون محوکلیه اشکال تبعیض علیه زنان218 اعلامیه حمایت از زنان و کودکان در وضعیت اضطراری و مخاصمه مسلحانه219، پروتکل کنوانسیون علیه جرایم سازمان یافته در مورد قاچاق زنان وکودکان220، اصول راهنما در موردحقوق بشر و قاچاق انسان221، کنوانسیون مقابله با قاچاق انسان و استثمار از طریق فحشای دیگران222، اعلامیه محو خشونت علیه زنان223، کنوانسیون ژنو در مورد حمایت از قربانیان در زمان جنگ224، پروتکل الحاقی به کنوانسیون های ژنو در رابطه با حمایت از قربانیان در مخاصمات غیر بین المللی225. علاوه براسناد بین المللی مذکور، در سطح منطقه ای نیز اسنادی مرتبط با موضوع خشونت علیه زنان به تصویب رسیده است که کنوانسیون شورای اروپا در مورد پیشگیری و مقابله با خشونت علیه زنان

Leave a Reply