نیوشا ضیغمی: اگر اوضاع به همین صورت باشد، دیگر بازی نمیکنم

نیوشا ضیغمی: اگر اوضاع به همین صورت باشد، دیگر بازی نمیکنم

0 By

نیوشا ضیغمی ضمن دفاع از نوع پوشش خود در مجموعه « راستش رو بگو » عقیده داره سطح آثار سینمایی امروز عالی نیس و اگه وضع همین طور پیش بره دیگه در سینما بازی نمی کنه.

در این گفت و گو بخونین:

ما بازیگریم، مدل نیستیم

صفحه فیس بوک ندارم

قرار نیس سینما حتما حرفی واسه گفتن داشته باشه

از اسمم سوء استفاده می کنن

فیلم نسازیم بهتره

در «راستش رو بگو» نوع پوششم رو دوست دارم

تجربه کردن نقشای جور واجور برام جذابه

وضع همینجوری باشه دیگه در سینما بازی نمی کنم

« نیوشا ضیغمی » از جمله بازیگرانیه که بیشتر در آثار سینمایی حضور داره و سریال «راستش رو بگو» پس از « در چشم باد » دومین سریال تلویزیونیه که این هنرمند در اون اجرای نقش کرده.

ضیغمی در « راستش رو بگو » نقش دختر دانشجویی به نام خاطره آرومی رو اجرا می کنه که از شبکه یه سیما روی آنتن میره.

شما بعد از حدود ۸ الی ۹ سال که در مجموعه « در چشم باد » اجرای نقش کردین، دیگه در سریالای تلویزیونی دیده نشدید، چیجوری شد که حضور در پروژه « راستش رو بگو » رو قبول کردین؟

من این کار رو به واسطه رزومه کاری آقای آهنج قبول کردم؛ واسه اینکه احساس کردم نسبت به کارای دیگری که در تلویزیون ساخته می شه و خیلی موثر نیستن و حرفی واسه گفتن ندارن، در کاری متفاوت و تو یه فضای خوب کار می کنم.

شما به عنوان یه چهره سینمایی شناخته میشین، حضور در مدیوم تلویزیون براتون فرقی با سینما نداره؟

به هر حال بازیگری یه مبحث گسترده س و بازیگری یعنی بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما. من فکر می کنم انتخاب من بین پیشنهادهایی که اون زمان داشتم، بهترین انتخابه و دوست دارم دوباره این مدیوم رو تجربه کنم. چون اولین تجربه ام بسیار موندگار و خوب بود و خوشحالم که دوباره این تجربه رو به واسطه یه فیلمنامه ای که قابل دفاعه، داشتم. از پایه به خاطر اینکه مخاطب تلویزیون مخاطب گسترده و قابل احترامیه و شاید رسانه سینما و بازیگرانش متفاوت از سینما باشن و حتی در تموم دنیا حتی جشنواره های سینما و تلویزیون از هم جدا هستن. من با یه کار تلویزیونی بازیگر تلویزیون نمیشه و یه کار ملاک نیس. هم اینکه خیلی از بازیگران سینمایی ما تلویزیون رو تجربه کردن و دوباره به سینما برگشته ان و کارشون رو ادامه دادن.

یعنی بهتر می دونین تو یه کار خوب تلویزیونی حضور داشته باشین تا در کارای ضعیف سینمایی؟

دقیقا. بدیش اینه نسبت به سالای گذشته سینما به نظرم دچار افت شده. آمار فروش فیلما رو که روزانه می بینیم چقدر پایین اومده، نمی دونم قراره واسه سینما چه اتفاقی بیفته. من اگه قرار باشه سینما این طور پیش بره، بهتر می دونم تا وقتی که سینما به حالت عادی برنگشته به این وادی برنگردم و دیگه بازی نکنم. چون این اندازه فروش یه سوم هزینه تولید فیلم هم نیس و این خیلی تلخه، هم واسه بازیگر، هم سرمایه گذار، هم جفت و جور کننده و سینمادار. من فکر می کنم تولید نکنن خیلی بهتر از این باشه که اکران شه و به اینجور سرنوشتی دچار شه. بعضی فیلمنامها هم طوری هستن که مردم اصلا به سمت شون نمی رن. سینما جایی موفقه که مخاطب داره.

خود شما شرایط مطلوب سینما رو در چه می بینین؟

شرایطیه که فیلمنامهایی ساخته شه که بتونه اون قدر اثر داشته باشه که مخاطبش رو با اینحال همه گزینه هایی که هست به سینما بکشونه. فیلمای هزار تومانی کنار خیابون، ماهواره، اینترنت و هزار منبع دیگه واسه مخاطب هست. در اینجور شرایطی هم اینکه اینکه واسه یه خونواده، رفتن به سینما حدود ۵۰ هزار تومن تموم می شه، یه فیلم باید اون قدر جذابیت داشته باشه که خونواده رو واسه رفتن به سینما تشویق کنه. سینما سرگرمیه و قرار نیس حتما حرفی واسه گفتن داشته باشه، اما در اینجور شرایطی می تونه دست کم یه جذابیت چشمی و یا یه فکر باشه. در تموم دنیا واسه اینکه یه فیلم فروش داشته باشه، گروهی چند سال تحقیق می کنن و درباره اش فکر می کنن که موضوع فیلم رو چیجوری مطرح کنن، کی بازی کنه، چیجوری بازی کنه، چیجوری اکران کنن که بتونن از همه دنیا مخاطب جذب کنن ولی ما چی؟ فیلمایی ساخته می شن که خنثی هستن، ساخته می شن، اکران می شن و بعد هم فراموش می شن. فقط یه سرمایه ای این وسط به باد رفته. در اینجور وضعیتی آدم بازی نکنه خیلی بهتره.

این مطلب را هم بخوانید :  نکات طلایی تغذیه برای روزهای گرم رمضان

برگردیم به سریال، سریال «راستش رو بگو» شامل داستانای ریز و درشتیه که به طور موازی پیش می رن، احساس نکردید این داستانای موازی مخاطب رو سردرگم می کنه؟

مخاطب باید روی کاری که می بینه، کمی هم فکر کنه. من کارایی رو که مخاطب رو به فکر کردن مجبور می کنن، دوست دارم. ما همه چیز رو شسته و رفته تحویل بدیم، خیلی اتفاق خوبی نیس. این کار پیچیدگی داره و مخاطب رو به فکر کردن مجبور می کنه.

شما در این سریال نقش یه خانوم چادری ظاهر شدین، براتون نوع پوشش نقشی که اجرا می کنین مهمه یا خیر؟

من یه بازیگر هستم و اتفاقا این نقش و این نوع پوشش رو خیلی دوست داشتم. ما بازیگریم، مدل نیستیم. تجربه کردن همه نوع نقش برام جذابه. نقش خاطره آرومی هم برام ویژگیایی داشت که جذاب بود.

در بعضی محافل ذکر شد که شما چادرتان رو در این سریال خوب نگه نمی دارین.

به نظرم طرح اینجور مواردی حاشیه س. من به سطح جامعه و مخصوصا قشر دانشجو نگاه کردم. قرار نیس من یه مدلی که روی کاغذ میکشن رو اجرا کنم. یه خانوم با این نوع پوشش زندگی می کنه، ممکنه یه لحظه اونو شُل بگیره و یه لحظه دیگه سفت. حتی یه لحظه ممکنه باد بیاد. آدم در حرکته و نقش باید واقعی باشه. من نمی تونم جوری اونو بازی کنم که غیر واقعیه. این حرفا حاشیه ایه. من تلاش کردم نقشم رو طوری اجرا کنم که واقعی باشه. شما اگه به ادامه سریال نگاه کنین میفهمید که به چه دلیل خاطره این جوره. چیزی که شما می بینین وجود واقعی این فرد نیس و در حال تظاهره، اما همین قضاوتای غلط و زودتر از موعد معمولی و ایجاد حاشیه باعث می شه کار خوب دیده نشه.

همین قضاوتای بیخود و با عجله به سینما هم ضربه می زنه. اگه کمی با هم مهربون تر باشیم اینجور فضاهایی پیش نمیاد.

از شما به عنوان هنرمندی فعال در شبکه های اجتماعی یاد می شه.

اصلا اینطوری نیس. من عضو هیچ صفحه اجتماعی نیستم. خیلیا این مطلب رو به من می گن ولی اون صفحه ها هیچ کدوم واسه من نیس. بدیش اینه ما هیچ گونه قانونی هم واسه پیگیری اینجور مواردی در ایران نداریم. در تموم دنیا اگه فردی از نام و چهره فردی دیگه سوءاستفاده کنه، قابل پیگیریه، اما چون اینجور سایتایی از پایه در کشور ما فیلتره، امکان پیگیری قضایی و قانونی اونم واسه ما وجود نداره. من هم نمی دونم با اینجور مشکلاتی چه کنم؟

از اسم من، همسرم، خواهرم و همه اعضای خونواده ام سوء استفاده می کنن ولی دستمون هم به هیچ جایی نمی رسه.

نیوشا ضیغمی