نوشتن اهداف و خاطرات زندگی چه تاثیری دارد؟

واسه من، نوشتن تنها وسیله ای واسه بیان و بیان نیس. بلکه یه سیر درمون بخشه و به من یه حس ناب می دهد. نوشتن به من کمک می کنه ذهن و روح و بدنم رو کامل کنم و به من قدرت به اشتراک گذاشتن استعدادها و اختیاراتم با دنیا رو می دهد.

به گزارش آلامتو به نقل از mindbodygreen؛ اینبار اگه از نوشتن طفره رفتید- چه نامه به یه دوست باشه، چه شرحی در یادداشت روزانه تون، چه پست وبلاگی درمورد کار و کاسبی تون، و چه کتابی که مدتهاس درحال برنامه ریزی اش هستین، دونستن مراحل نوشتن، چیزیه که به آرامش شما کمک می کنه.

در ادامه ۹ روشی رو که نوشتن به عنوان یه عادت درمون بخش واسه تون عمل می کنه، می بیاریم:

  1. نوشتن، به احساساتی که بیان شون سخته، سازمان می دهد.

وقتی که روزای سختی با شوهرم داشتم، شروع کردم به نوشتن واسه اون. این کار به من زمان و فرصت فکر کردن درباره چیزی که می خواستم به اون بگم رو می داد و یه چهارچوب احساسی برام ایجاد می کرد، پس، رابطه من، بیشتر یه عکس العمل خود خواست تا یه عکس العمل احساسی.

من با نوشتن بیشتر احساس راحتی می کردم و می تونستم بهتر خودمو بگم و در نتیجه به اون مهلت و انگیزه می دادم تا اون هم همین کار رو بکنه.

  1. نوشتن، حوادث خاص رو ذخیره می کنه.

هروقت من یا خونواده ام، حادثه مهمی رو تجربه می کنیم، لحظاتی رو در سکوت و تنهایی با دفترچه خاطراتم می گذرانم. چه حادثه ای خوشحال کننده باشه و چه رویدادی غم انگیز، بیان و پردازش احساسات و هیجانات، مهمه.

دفترچه خاطرات جای امنی واسه بیان چیزهاییه که درلحظه خودش، فرصت ابرازش رو نداشتید، یا مرتب کردن احساساتی که نتیجه اون حادثه س. من اگه در مورد حادثه ای بنویسم، با انرژی و احساسات ایجاد شده از اون، سریع تر کنار می آیم.

  1. نوشتن، هشیاری رو بالا می برد.

بالا بردن هشیاری، مهم ترین عامل درمون بخش نوشتنه. با نوشتن، ذهن و روح تون رو از بهم ریختگی نجات داده و با فرستادن افکار، احساسات و هیجانات تون روی کاغذ، فضا رو خالی و تمیز می کنین. با این روش، فضای ذهن تون رو واسه جریان انرژی خلاق و سازنده باز و آماده می کنین.

  1. نوشتن، میان دونیمکره مغز، هماهنگی ایجاد می کنه.

وقتی درمورد گذشته تون می نویسید، مخصوصا حادثه ناخوشایند یا تکون دهنده، شروع به ایجاد هماهنگی میان بخش چپ و راست مغز می کنین. به این حالت، روایت درمانی می می گن که تاثیر قابل تغییر داره.

  1. نوشتن، شور و هیجانه.

اگرنوشتن چیزیست که عاشقین، وقت صرف کردن واسه اون، به شما احساس مهم بودن می دهد و تشویق به بیشتر نوشتن می کنه.

  1. نوشتن، حقیقت هایی رو که تا قبل از این به دنبالش نبودین، روشن می کنه.

من فهمیدم وقتی درمورد سوال های بزرگ ذهنم می نویسم، درمورد اونایی که واقعا برام مهم هستن، درآخر چیزایی درمورد خودم می فهمم که هیچوقت انتظارش رو نداشتم. واسه اون که متوجه منظورم بشوید، تلاش کنین در مورد سوالی که بیشتر شمارو به فکر فرو می برد بنویسین و ببینین چه اتفاقی می افتد.

  1. نوشتن، کنکاشی واسه خودباوری ایجاد می کنه.

من وقتی می نویسم، پردل و جربزه هستم. می توانم خودِ واقعی، وحشی، خواستنی، غیرپوزش آمیز و علاقه مند ام باشم. بهترین نوشتنم وقتی اتفاق می افتد که جلوی خودمو نمی گیرم.

وقتی بخش بزرگی از زندگی تون رو در ترس بگذرونین، رها کردن خود واقعی تون، درمون بخش، آزادی بخش و توانمندسازه. اجازه بدید نوشتن جوری باشه که نشون بده تا چه حد پردل و جربزه هستین و چه وقت شدیدا سرحال و پرانرژی می شید.

  1. با نوشتن یاد می گیرید خود حقیقی تون رو از نکوهشگر درون تون جدا کنین.

با هشیاری و تامل، ما یاد می گیریم که منتقد درون مون رو از خود واقعی مون جدا کنیم و شروع به آزمایش حقیقت اندیشه های مون می کنیم نه اینکه فقط اونا رو قبول کنیم چون وجود دارن. تغییر جهت از ناخودآگاه به سمت خودآگاه، عوض شدن و تغییر رو آسون می کنه.

  1. نوشتن، قدرت درون یابی تون رو آشکارتر می کنه.

هرچه قدر بی اختلاف تر احساسات واقعی تون رو بیان کنین، سروصدا و دردسر کمتری واسه روبرو شدن با اونا به پا می شه. وقتی سکوت و آرامش رو درک کردین و یاد گرفتید منتقد درون رو شناسایی کنین، شنیدن صدای چیزی که واقعا به اون باور دارین، بسیار ساده تر می شه و می تونید به اون افتخار کنین و عمل کنین.

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

چیجوری ترس از نا امید کردن بقیه رو از بین ببریم؟

اختصاصی