حد بهينه استرس

شاخص هاي عوامل گروهي در كار

2-1-2-6-1- فقدان اتحاد

گروه­هاي كاري به عنوان عامل مؤثر در كار كردن هستند. برخي از كارها بطور انفرادي انجام مي­گيرند ولي برخي كارهاي ديگر مستلزم انجام همكاري بين دو يا چندين نفر هستند. نوع روابطي كه بين افرادي كه به طور مشترك در انجام كار فعاليت مي­كنند حائز اهميت است. تحقيقات نشان مي­دهد، نوع ويژه­اي از روابط، پويايي گروهي را بالا برده و بازده كاري را افزايش مي­دهد. هنگامي­كه تركيب گروه به­ گونه­اي است كه در آن شخصيت‌ها، عقايد، توانايي­ها و مهارت­ها و ديدگاه­هاي مختلف ناهمجنس وجود دارد، احتمال بيشتري است كه اين گروه براي انجام كارها به صورتي مؤثر داراي توانايي­ها و ويژگي­هاي لازم باشد. امكان دارد چنين تركيبي موجب تضاد و تعارض بيشتري شود ولي مدارك و شواهد موجود گوياي اين است گروهي كه  افراد و اعضاي آن نامتجانس يا ناهمگن باشند. از اينرو تركيب مناسب گروه­ها مي تواند نقش سازنده­اي در بهبود و عملكرد افراد داشته باشد. اين نكته براي مديران سازمان­ها و محيط­هاي كاري از لحاظ تشكيل گروه­هاي كاري قابل توجه است

 

 2-1-2-6-2-  نبود حمايت گروهي

همانطور كه مي دانيم انسان موجودي است اجتماعي كه مايل است  با ديگران باشد، ارتباط برقرار كند و مورد حمايت قرار گيرد و بتواند غم­ها و شادي­هاي خود را با ديگران در ميان بگذارد و چنانچه فرد از اين خواسته محروم شود موجبات نوعي فشار و استرس براي وي فراهم مي­گردد

 

 

2-1-2-7-  شاخصه­هاي عوامل كارراهه

عواملي كه در ميانه زندگي كاري مطرح مي­شوند عواملي از قبيل ارتقاء شغلي جزء عواملي هستند كه در ميانه زندگي كاري مطرح مي­شوند.

 

2-1-2-7-1-  بازنشستگي

بازنشستگي را به عنوان نقش بي­نقشي توصيف كرده­اند .در جامعه­هاي كه اساس آن بر كار به عنوان يك ارزش اخلاقي نهاده شده است، حركت از يك نقش فعال مولد مشخص دريك روز به نقش بي نقشي در روز ديگر اين باور را برمي­انگيزاند كه باز نشستگي منجر به بيماري روحي و جسمي و بعضي وقت­ها مرگ زودرس مي­شود. براي بسياري كار يعني زندگي وبيكاري، مرگ در عين زنده بودن است.

 

2-1-2-7-2-  حد بهينه استرس

سطوح قابل قبولي از استرس به بهبود عملكرد افراد كمك مي­كند در حاليكه استرس بيش از اندازه مي­تواند منجر به كاهش ميزان عملكرد شود. ادراك شخص تعيين مي­كند كه عوامل استرس زا تاثير منفي دارد يا نه؟ تاثيرات منفي استرس روي افراد متفاوت است، در سازمان، ميزان استرس بايد چنان باشد كه باعث بدتر شدن عملكرد كارمند نشود.عملكرد از نظر آرمسترانگ 11 عملكرد عبارت است از حاصل فعاليت­هاي يك فرد از لحاظ اجراي وظايف محوله در مدت زمان معين

 

 

 

 

 

 

 

 

نمودار1. عوامل استرس زاي سازماني

 

2-1-2-8- نشانه­های استرس

افراد نسبت به استرس شغلی، پاسخ­ها یا واکنش­هایی را نشان می­دهند که در متن­های گوناگون مربوط به استرس تحت عنوان نشانه­های استرس شغلی، مورد بحث قرار گرفته­اند، جکس و بیر (2003) نشانه­های استرس شغلی واکنش آزار دهنده­ی بالقوه­ای می­دانند که کارکنان نسبت به نشانه­های استرس، از خود بروز می­دهند. آنها این نشانه­ها را به سه دسته تقسیم می­کنند؛ 1: نشانه­های روانی2: نشانه­های جسمانی 3: نشانه­های رفتاری.

2-1-2-8- منابع استرس شغلي

در ميان موقعيت­هاي گوناگون زندگي، محيط کاري به گونه­اي آشکارا منبع بالقوه و مهمي در بروز استرس محسوب مي­شود. مقدار زماني که فرد در چنين محيطي صرف مي­کند گواهي بر اين مدعا است (اركوتلو و چافرا، 2006)