فرایند تعارض

تعارض طی چهار مرحله رخ می­دهد:

  • مخالفت بالقوه: برای بروز تعارض فراهم آمدن و حضور فرصت­ها و شرایطی ضرورت دارد. این شرایط یا علل تعارض در سه دسته کلی ارتباطات، ساختار و متغیر­های شخصی خلاصه شده­اند (ایزدی، 1379).
  • شناخت تعارض و شخصی تلقی کردن آن: پیش زمینه­های تعارض در صورتی موجب تعارض می­شوند که یک یا چند نفر از طرفین، وجود تعارض را تشخیص داده، به طور احساسی درگیر آن شده باشند؛ زیرا صرف تشخیص وجود تعارض به معنی شخصی تلقی کردن آن نمی­باشد. برای مثال ممکن است کسی بداند که همکاری در برخی زمینه­ها دیدگاهی کاملاً مخالف با وی به وجود می­آورد ولی از این بابت احساس تنش و اضطراب نکند و بر عواطف وی نسبت به همکارش تأثیری نداشته باشد؛ ولی هنگامی که فرد به طور احساسی درگیر تعارض می­شود در آن صورت طرفین، نگرانی، عجز یا خصومت پیدا می­کنند (پوندی[1]، 1967 به نقل از رضائیان، 1382).
  • رفتار: در این مرحله تعارض به طور واضح در رفتار افراد بروز می­کند. بنابراین در این مرحله است که تعارض رو می­شود. تعارض آشکار سلسله اعمالی را شامل می­شود که از درگیری غیر مستقیم بسیار زیرکانه و تحت کنترل شروع می­شود و به اشکال تهاجمی خشونت بار و مبارزه مهار ناشدنی ختم می­شود (ایزدی، 1379).
  • نتیجه: تأثیر متقابل رفتار تعارض­آمیز علنی و رفتار مقابله با تعارض پیامد­هایی در بر دارد. این پیامدها ممکن است مثبت و سازنده باشند و منجر به بهبود عملکرد گروه و سازمان شوند و یا بالعکس مانع عملکرد گروه شده، یعنی منفی و زیان آور باشند. فرایند تعارض در جدول 1-2 نشان داده شده است (ایزدی، 1379).تعارض، رفتار، روابط و عملکرد افراد و گروه­ها را تحت تأثیر قرار میدهد. تحقیقات ” شریف ” و به دنبال آن ” بلیک و موتون ” نشان داد که گروه­هایی که با یکدیگر تعارض دارند هم، از لحاظ برونی ( نسبت به یکدیگر ) دچار تغییر می­شوند. متأسفانه این تغییرات به طور کلی یا باعث ماندگاری و دوام تعارض می‌شوند و یا آن را تشدید می­کنند. این تغییرات در ساختار درون گروهی، نگرش­ها و احساسات افراد و روابط متقابل گروه­ها به وقوع می­پیوندد و نتایج پایانی تعارض را تحت تأثیر قرار می­دهد (لوتانز، 1992).
  1. Pundy
مطلب مشابه :  شیوه فرزندپروری و تعاریف آن از دیدگاه روان شناختی