آیا می­توان برناتوانی­های یادگیری فایق آمد؟

مسلما مردم می­خواهند از ناتوانی­ها جلوگیری کنند و در درمان هر یک از ناتوانی­ها دست کم امیدوارند که اثرات آن را به حداقل برساند به طوری که بتوانند از عهده فعالیت­های روزمره زندگیشان برآیند. ناتوانی­های یادگیری، یادگیری تحصیلی و رفتار اجتماعی را تحت تاثیر قرار می­دهد، در نتیجه، مشکلات دوچندان می­شوند به طوری که آموزش جبرانی مناسب می­تواند باعث از بین رفتن این مشکلات شود. رشته ناتوانی­های یادگیری به نوبه خود ادعاهای افراطی و درمان­های توام با خطا داشته است (وورال، 1990).

هرچند نمی­توان بر ناتوانی­های یادگیری چیره شد یا به عبارتی کاملا درمان نمی­شوند، اما افراد با ناتوانی­های یادگیری می­توانند راهبردهایی را یاد بگیرند که تا حد زیادی اثرات منفی ناتوانی­های­شان کاهش دهد. پیشرفته­های قابل توجهی در زمینه روش­های آموزشی و درمان به وجود آمده­اند. روش­های اصلی، آموزش شناختی (مثل خود نظارتی و خودآموزی را در بر می­گیرد) یادیارها (شامل استفاده از واژگان کلیدی و روش­های دیگر کمک به حافظه می­شود). آموزش مستقیم (DI) (که توالی دقیق آموزش، پاسخ سریع و منظم، و بازخورد فوری و تصحیح غلط­ها را شامل می­شود)، آموزش فرا درک مطلب (که راهبردهای تفکر درباره یادآوری نکات اصلی موضوعاتی که خوانده می­شود را برای دانش­آموزان فراهم می­نماید)، و آموزش داربستی (که کاهش تدریجی کمک و آموزش دو جانبه را دربرمی­گیرد) اگرچه این روش­ها در آموزش مهارت­های خاص و چگونگی ارتباط با زمینه برنامه­هایی که آموزش داده می­شود با هم فرق می­کنند، اما این روش­ها، روش­های منظمی برای آموزش مهارتهای مرتبط با تکلیف برای دانش آموزان با ناتوانی­های یادگیری هستند به طوری که دانش­آموزان می توانند این مهارت­ها را در موقعیت­های تحصیلی واقعی­شان به کار گیرند

مطلب مشابه :  خرید ممبر تلگرام